مدح و ولادت پیغمبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلّم و امام صادق علیهالسلام
ما در این دنیا پی جاه و جلالی نیستیم اهل شکوه کردن از رنج و ملالی نیستیم پخـتۀ عـشقـیم، در دوران کالی نیستیم با مـحـمـد جـاودانـیم و زوالـی نیـستیم خورده بخت ما گره با رحمة للعالمین ذکـر طـوفـانـی ما یـا رحـمـة للعالمین از هـمـه سـیـریم الا رحـمـة للـعـالمین ظرفمان خالی شود هم دستْخالی نیستیم ما اگر در راه پُر نـور ولایت ماندهایم با دعـاهای محـمد پُر صلابت ماندهایم با عـنـایت زیر بـاران محـبت ماندهایم تشنه و بیکس زمان خشکسالی نیستیم گشتهایم از لطف احمد آشنای اهلبیت مـبـتلای احـمـدیم و مـبـتلای اهـل بیت بچههای ما همه یکجا فـدای اهل بیت قـوم سلـمـانـیم، قـوم بی کـمالی نیستیم جان احمد در حقیقت هست جان فاطمه در دو عالم هست شیعه در امان فاطمه ما نمک گیریم؛ محشر در جنان فاطمه غـیر کـوثـر در پی جام حـلالی نیستیم شیخ آورده حدیثی را که از پیغمبر است: از صراطِ روز محشر رد شدن دردسر است برگ تضمین عبور از آن ولای حیدر است غافل از این نقـل زیبای امـالی نیستیم¹ باطن سیر به سوی حق همان سیر علیست بیشتر از ما خـدا گویندۀ خیر علیست هر کجا باشیم راه حق مگر غیر علیست؟! حق مداریم و پی هر قیل و قالی نیستیم پیر عـشقیم امتحان عاشقی پس دادهایم نـام حـیدر که وسط باشد همه آمـادهایم عبد دربار نجف هستیم، رعیت زادهایم ما علی داریم بی مولیالـموالی نیستیم هم چنان پای همان قول و قرار سابقیم در نگهداری از این مکتب سراپا عاشقیم راوی دیـن با روایـات امـام صـادقـیـم غیر از این شیوه پی کسب تعالی نیستیم میرسد بوی غـریبی از مدینه با نسیم در کنار گنبد و ایوان طلای یک حریم طرح صحن جامع شیخ الائمه میکشیم بیخـیال آن حـریـم و آن اهـالی نیستیم آخرش این فتنه را از ریشه در میآوریم حـرف آل الله باشد بـال و پَـر میآوریم سر بخواهند این قبیله کوه سر میآوریم بـنـدهایم و اهل تـرک امـتـثـالی نیـستیم عاقـبت هـمدرد یـار بیقـرینه میشویم دسته جمعی کارگرهای مدینه میشویم مرهمی کوچک برای زخم سینه میشویم مـنتـظـر هـستیم، اهل بیخـیالی نیستیم ۱. شیخ طوسی در کتاب امالی از پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلّم) نقل می کند: هنگامی که روز قیامت می شود و صراط بر روی جهنم نصب می گردد. هیچ کس نمی تواند از روی آن عبور کند مگر اینکه جوازی در دست داشته باشد که در آن ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) باشد و این همان است که خداوند می گوید: «و قفوهم انهم مسئولون» |